“Karşımıza çıkan durumlar ve olaylar bütünüyle teker teker, birbirleri arasında hiçbir düzen ve ilişki bulunmadan, en keskin zıtlık içinde ve onlarla bizim karşılaşmamız dışında herhangi bir ortaklık taşımadan karşımıza çıktıkları ve karmakarışık bir biçimde gerçekleştikleri için; onlar üzerine düşünüşümüzün ve kaygılanışımızın da kopuk kopuk olması gerekir ki, onlarla uygunluk içinde olsun. Buna göre, bir işe giriştiğimizde onu tüm öteki işlerden soyutlamalı ve tüm zamanımızı bu işe vermek, onu tatmak, ona katlanmak için öteki konulardan vazgeçmeli, ötekileri hiç düşünmemeliyiz: Yani adeta düşüncelerimizin çekmeceleri olmalı ve bunlardan birini açtığımızda, o sırada tüm ötekiler kapalı kalmalıdır. Böylelikle, büyük bir sorunun, şimdiki zamandan alacağımız o küçük hazza zarar vermemesini ve tüm huzurumuzu çalmamasını, bir düşüncenin bir başkasını bastırmamasını; önemli bir olayı düşünmenin, öteki çok sayıda küçük olayların ihmal edilmesine neden olmamasını vb. sağlamış oluruz. Ama öncelikle, daha yüksek ve daha soylu incelemeler yapma yeteneği olan kişi, zihninin kişisel olaylarla ve düşük sorunlarla hiçbir zaman bütünüyle meşgul edilmesine ve doldurulmasına izin vermemelidir, çünkü bunlar, ötekilerinin girişini engellerler: O zaman gerçekten de, yaşam yüzünden, yaşamın amacı mahvedilmiş olur. Elbette, kendi kendimizin bu yönlendirilmesi ve yönünden saptırılması için de, başka birçok şey için olduğu gibi, bir özbaskı gereklidir: Ama her insanın, zaten dışarıdan yeterince çok ve büyük baskıya katlanmak zorunda olduğunu, hiçbir yaşamda bunun eksik olmadığını düşünebiliriz; ne var ki, doğru yerde uygulanmış küçük bir özbaskı, sonradan dışarıdan gelen büyük baskıya engel olur; tıpkı dairenin merkezdeki küçük bir kesitinin, çemberde çoğun yüz kat büyük bir yaya denk düşmesi gibi. Dışarıdan gelen baskıdan, ancak kendimize uyguladığımız baskıyla kurtulabiliriz: Seneca'nın sözü de bunu anlatır: "Herkese boyun eğdirmek istiyorsan, kendin akla boyun eğmelisin" (ep, 37). Şiddet karşısında bile kendimize baskı uygulayabiliriz ve en aşırı durumda ya da en duyarlı noktamıza denk geldiğinde, sakinleşebiliriz; buna karşılık dışarıdan gelen baskı saygısız, acımasız ve gaddardır. Bu yüzden, dışarıdan gelen baskıyı, kendimize uyguladığımız baskıyla engellemek bilgecedir.”
Arthur Schopenhauer. “Yaşam bilgeliği Üzerine Aforizmalar.” iBooks. ”
Yorumlar
Yorum Gönder